Meezingkoor omarmt Haydn

Toegegeven: in het volgend verhaaltje kan ik niet helemaal objectief zijn. Na een aantal jaren nauw betrokken te zijn geweest bij het jaarlijkse Meezingconcert heeft dat een speciaal plekje gekregen in mijn hart.
De hele  zondag was de grote zaal gereserveerd voor de oefendag van het jaarlijkse Meezingconcert. Van tien tot vijf oefenen en ’s avonds om zeven uur  het officiële concert voor publiek met solisten en orkest.
Een feest, elk jaar weer!
Dit jaar de Schöpfung van Joseph Haydn. Een prachtig stuk met schitterende koordelen. Dus een voorrecht om dat met een koor van zo’n 400 man te mogen zingen.
En het oefenen was duidelijk merkbaar in de uitvoering. Onder de bezielende en uiterst vitale
leiding van dirigent  Yt Nicolai  kwam een echte Schöpfung tot leven.  3 Heel behoorlijke solisten, met een plus voor de tenor met zijn zuivere, heldere en technisch bekwame stemgeluid en een klein minnetje voor de sopraan, die nogal eens in de overdrive zong, waarbij zuiverheid en timbre wat in het gedrang kwamen.
Een enthousiast orkest met allemaal jonge muzikanten (Amsterdamse studenten), die vol vuur  hun partijen ten gehore brachten. Natuurlijk, geen orkest van wereldfaam, maar de passie en gedrevenheid en vooral ook het weldadige spelplezier pasten perfect bij de geest van de avond.
En dan het koor!
De meesten zingen de rest van het jaar in een plaatselijk koor en ontlenen daar ontzettend veel plezier aan. Maar ook mensen, die geen lid van een koor zijn, maar (enigszins) noten kunnen lezen zijn ruim vertegenwoordigd. Vanuit heel Nederland komen ze naar Eindhoven. Goed geoefend thuis, alleen of in spontaan gevormde oefengroepjes.
En als dan na een dag hard werken het concert zo weldadig klinkt als afgelopen zondag, dan mag je als deelnemer best trots zijn, ontroerd soms ook en wild enthousiast, zeker ook vanwege de bezieling die de dirigent weet los te maken. En dan naar huis met de de herinnering aan een mooie dag en het voornemen om vooral ook volgend jaar weer van de partij te zijn. Dan staat de Petite Messe Solennele van Rossini op het programma. Een intiem stuk muziek, uit te voeren door een machtig koor: wie wil zo’n symbiose nou níet eens meemaken?
Wilt u op deze blog reageren? Dat kan via blog@muziekgebouweindhoven.nl