Het Brabants Orkest: ook goed in Verdi.

Vrijdagavond het beroemde Requiem van Verdi. Dus op naar het Muziekgebouw. Niet zozeer omdat ik Verdi’s werk zo’n verschrikkelijk warm hart toedraag. Maar meer vanuit een educatieve missie: een oud-collega, werkzaam in de pop-wereld, kennis laten maken met klassieke muziek. En daarvoor is Verdi uitermate geschikt: verstilling en bombast wisselen elkaar met regelmaat af. Never a dull moment? Toch wel, want bepaalde gedeelten van zijn requiem hadden wat mij betreft niet geschreven hoeven worden.

Kort mijn bevindingen.
Het Brabants Orkest was prima in vorm. Ook in de forte-passages vloog men niet uit de bocht. Dit is natuurlijk mede de verdienste van de dirigent van dienst, Kees Bakels. Het Tsjechisch Philharmonisch Koor Brno alsmede de solisten  sloten zich uitstekend aan bij het hoge niveau. De solisten wel wat wisselend van kwaliteit.
Bas Van Heijnsbergen, mooie stem, liep soms een beetje uit de pas, maar het zij hem vergeven: op het laatst ingevallen. De tenor viel echt uit de toon. Druistig, behaagziek, en niet passend in het sacrale karakter van het werk. De alt met een prachtige, iets te voorzichtige stem. Maar met kop en schouders de beste: sopraan Catherine Hunold. Om haar te horen zingen had het Requiem desnoods nog wat langer mogen duren. Krachtig, loepzuiver en een timbre waarvan je gaat rillen, zo mooi. Waarom zij niet tot de wereldtop behoort? Ik zou het niet weten. Toch niet vanwege haar weinig flatteuze jurk?
Een uitstekend gevulde zaal had het naar de zin gehad. Dat bewees het volkomen verdiende applaus.

Lees hier wat Willems gast van het concert vond.