gastblog Frans van Beers
Leve de bluesmaandag
Ad van Meurs Presenteert - Ray Bonneville, maandag 5 december
Het beste medicijn tegen blauwe maandagen is live muziek in Meneer Frits uit de serie ‘Ad van Meurs presenteert…’.
Sint Nicolaas sorry, ik haak daarom af dit jaar!
Oorzaak: de blues, beschreven, bespeeld, bezongen, beweend en bezopen over de hele wereld. Herkenbaar voor iedereen overal, want melancholie, verdriet, problemen en de strijd om te overwinnen zijn immers mondiale thema’s.
De blues komt in vele stijlen en de vertolkers kleuren die op persoonlijke wijze in. Dat geldt in het bijzonder voor Ray Bonneville, een van oorsprong Franstalige Canadees, die nu in Austin, Texas woont.
Hij heeft vele jaren rondgezworven van stad naar stad en van blues naar blues en heeft zo een persoonlijke stijl ontwikkeld met kruisbestuiving uit de folk en americana.
In Meneer Frits staat hij vanavond alleen met zijn mooie gruizige stem, mondharmonica’s, voetpercussie en zijn Gibson Meldody Maker uit 1960.
De blues vertelt herkenbare verhalen en dat blijkt ook de kracht van deze vertolker. Sterke songs, geijkte patronen, ritmisch gitaarspel. De verbeelding gaat met me op de loop. Het ene moment waan ik me in New Orleans of aan de oever van de Mississippi. Dan drijven alligators onder een verveloze veranda in het moeras.
Maar blues is ook emotie en Ray haalt me terug uit de droom door het overlijden van zijn vader te verbinden met het nummer ‘Cemetery Road’, waarin een dochter zich uitspreekt tegen haar dode vader.
Of met het prachtige ‘River John’ van zijn laatste album, waarin hij aan de rivier zijn gestorven jeugdvriend denkt te zien.
Of met een paar speciale verzoeknummers, persoonlijker kan het niet worden! Naast een bijzondere muzikant dus tevens een sympathieke man, die graag met zijn publiek communiceert.
Ik heb genoten, leve de bluesmaandag!
Aanbevolen: zijn laatste album ‘Bad Man’s Blood’, een prachtige ruwe parel met als extra’s een scheut xaxofoon, een sprankje banjo, backing vocals, een vleugje Dylan en Orbison en.... och genoeg geschreven, luister zelf maar.
Red House Records
Ray Bonneville