gastblog Peter van Korlaar

Gehoord: Het Brabants Orkest met Brabant Koor op zaterdagavond 14 Januari 2012 in een Russisch programma.

Een prachtig concert in de reeks afscheidsconcerten van dirigent Alan Buribayev met werken van Prokoffieff; Borodin en Moessorgsky.
Soliste: mezzosopraan Marianna Tarasova

Met deze programmakeuze bewees Alan Buribayev zijn grote affiniteiteit met het Hoog-Romantische Russische repertoire. Reeds in de Polowetzer Dansen van Alexander Borodin kwamen orkest en koor goed op stoom. Alhoewel het programma van deze avond behoort tot het ijzeren repertoire moet je als publiek blijkbaar wachten op gelegenheden als deze om deze werken voor het eerst ook live te kunnen aanschouwen en te beluisteren. Ik gebruik met opzet eerst het woord aanschouwen, want er valt heel wat af te kijken op het podium. Boven het orkest, met op de achtergrond het fraai ogende pijporgel, verheft zich over de volle breedte van het balcon het grote Brabantkoor, indertijd speciaal opgericht voor dit soort speciale projecten. Op het podium zelf behalve de gebruikelijke (grote) bezetting een keur aan slaginstrumenten, pauken, grote trom, tam-tam, xylofoon, klokkenspel en de twee harpen. De dirigent bewijst het geheel goed onder controle te hebben, koor en orkest reageren als een onlosmakelijke eenheid op zijn aanwijzingen. Met de mezzo Marianna Tarasova bewees het Brabants Orkest een soliste van formaat naar Eindhoven te hebben gehaald, zelden zag en hoorde ik een aanschouwender presentatie van Moessorgskys Liederen en Dansen van de Dood. Het concert werd afgerond met de machtige koorcantate Alexander Newsky getoonzet door Sergeï Prokoffieff. In deze vaak bloedstollende muziek, die ten volle de heldendaden van de grote veldheer Alexander Newsky uitbeeldt, leidde Buribayev zijn koor en orkest tot grote majesteitelijke hoogten, waaraan maar geen einde leek te komen. Een groots slotapplaus was zijn deel, waarbij hij ook ruimhartig de vaste dirigent van het Brabant Koor (Louis Buskens) en de musici van het Brabants Orkest betrok.

door Peter van Korlaar