Caroline Doutre

Symfonieorkest Vlaanderen & Marie Ange Nguci, piano

Brahms, Sibelius
wo 3 nov ’21 20:15 uur

Martijn Dendievel, dirigent
Marie Ange Nguci, piano

Brahms - Pianoconcert nr. 1
Sibelius- Symfonie nr. 1

wo 3 nov ’21
20:15 uur
  • wo 3 nov ’21
    20:15 uur
    Grote Zaal
    Geweest

Toen Brahms als 20-jarige op bezoek was geweest bij Schumann prees die hem de hemel in. Hij noemde hem ‘de opvolger van Beethoven’. Daarmee zadelde hij onbedoeld de onervaren Brahms op met een enorm probleem: ‘Zal ik dat ooit waar kunnen maken?’ Anderzijds was het een enorme stimulans voor hem. Hij componeerde eerst een sonate voor twee piano’s, verzamelde moed en begon die sonate om te werken tot een symfonie.

Er is om 19:30 uur een gratis inleiding! 

Bekijk het Facebook event

Maar al snel kreeg hij last van het torenhoge voorbeeld Beethoven. Hij zei eens: ‘Weet je wat het betekent om het geluid van zijn (Beethovens) voetstappen voortdurend achter je te horen?’ Dit zorgde voor genadeloze zelfkritiek en hij werkte het materiaal voor die symfonie weer om tot een pianoconcert. Het orkestreren viel hem zwaar. Hoe zwaar blijkt uit een anekdote over zijn werkwijze. Iemand vroeg hem eens ’s avonds wat hij die dag had gedaan. Brahms antwoordde: ‘Ik ben een symfonie aan het schrijven. ’s Ochtends heb ik daar één achtste noot aan toegevoegd. En ’s middags heb ik die weer geschrapt’.

In Leipzig werd het pianoconcert zeer slecht ontvangen. Brahms schreef: ‘Welgeteld drie mensen klapten en de rest bleef maar sissen’. Het publiek daar was gewend aan Mendelssohn en verwachtte een sprankelend pianoconcert, maar kreeg een zware en heftige, vermomde symfonie, waarin Brahms zijn vuist schudt naar het noodlot. Het duurde een paar jaar maar het succes kwam uiteindelijk.

Een inleiding door chef-dirigent Kristiina Poska van Symfonieokest Vlaanderen vind je hier (duur ca. 5 minuten).

Om de wachttijd bij de bar tot een minimum te beperken geldt bij dit concert een 'portemonneeloze pauze'. U betaalt uw pauzedrankje vooraf bij het bestellen van uw entreebewijs. Zo geniet u langer van uw gezelschap en uw drankje!

Net als Brahms had Sibelius ook heilig ontzag voor de symfonie als muziekvorm. En toen hij op zijn 32e de sprong waagde had hij al heel wat orkestwerken geschreven. Finland was toen een onderdeel van het Russische Keizerrijk maar nationalistische gevoelens vierden hoogtij. De Russische autoriteiten trachtten die de kop in te drukken door censuur. Maar muziek laat zich nu eenmaal moeilijker censureren. Sibelius had al een paar nationalistische stukken geschreven en werd al gauw gebombardeerd tot een soort nationale held. Daarom werd er met spanning gewacht op zijn ‘1e Symfonie’. Het publiek werd niet teleurgesteld en de première in 1900 betekende het begin van Sibelius’ internationale carrière. 

De symfonie begint al magisch. Een eenzame klarinet boven zacht roffelende pauken. In het andante horen we hoeveel indruk Tsjaikovski’s ‘Pathétique’ Symfonie op Sibelius had gemaakt. Er volgt een scherzo op een stampend dansritme. De finale is een en al donkergekleurde passie en eindigt spookachtig met een omfloerste paukenroffel en getokkelde strijkers.