Philippe Porter

Royal Scottish National Orchestra & Lise de la Salle

Walton, Rachmaninov, Elgar
wo 6 apr ’22 20:15 uur

Thomas Søndergård, dirigent
Lise de la Salle, piano

Walton -  Scapino, A comedy Ouverture
Rachmaninov -  Pianoconcert nr. 2
Elgar - Symfonie nr. 1 in As, op. 55

wo 6 apr ’22
20:15 uur
  • wo 6 apr ’22
    20:15 uur
    Grote Zaal
    Geweest

Vlak voordat corona het hele concertleven plat legde, schitterden ze nog bij ons in Eindhoven op het podium. Het Royal Scottish National Orchestra en Thomas Søndergård. ‘Subtiel, genuanceerd, puntgaaf en dynamisch’, schreef het ED na afloop laaiend. Het Schotse toporkest en hun Deense gastdirigent hadden de luisteraar ‘even uit zijn dagelijkse werkelijkheid getrokken’. 

Er is om 19:30 uur een gratis inleiding! 

Het Royal Scottish National Orchestra behoort tot de meest gerenommeerde orkesten van Europa en heeft een rijke geschiedenis van 125 jaar. Dit keer brengen ze de Franse pianosoliste Lise de la Salle mee. Was zij ooit wonderkind? Pianospelen vanaf haar vierde, met negen jaar live optreden voor Radio France, prijswinnares van diverse internationale concoursen en soliste bij met vermaarde orkesten over de hele wereld. ‘Je vergat bijna adem te halen, de betovering werd pas verbroken toen zij haar handen van de toetsen haalde’ schreef de Washington Post over De la Salle. En met haar Rachmaninov zit ook het wel goed, in 2015 zette ze al zijn pianoconcerten op cd.

Om de wachttijd bij de bar tot een minimum te beperken geldt bij dit concert een 'portemonneeloze pauze'. U betaalt uw pauzedrankje vooraf bij het bestellen van uw entreebewijs. Zo geniet u langer van uw gezelschap en uw drankje!

Na een wervelende start met wat muzikale Britse humor in William Waltens Scapino, A comedy Ouverture soleert Lise de la Salle in het geliefde Tweede pianoconcert van Sergej Rachmaninov. Wat een Pianoconcert van Rachmaninov met je doet? Niemand zegt het mooier dan Marilyn Monroe in Hollywoodklassieker The Seven Year Itch: ‘Kippenvel van top tot teen, ik weet niet meer wáár ik ben, wie ik ben, of wat ik doe. Don’t stop!’ Bijna tastend begint de piano. Een akkoordje in de rechterhand, een bastoon links, eerst zacht, dan heviger en heviger, tot het donderend losbarst en de strijkers die onvergetelijke melodie inzetten. Zwelgen in heerlijke melodieën, kopje onder in de klank van een vol symfonieorkest, verbluft door de virtuositeit van de pianist.

Na de pauze dirigeert Thomas Søndergård de Eerste symfonie uit 1908 van Engelands grote laatromantische componist Edward Elgar. Weemoed, symfonische schittering en uitgestrekte melodieën, die (aldus Elgar) ‘je verleiden uit te stijgen boven het stof van alledag.’