Marco Borggreve

Liza Ferschtman, Malin Broman, Antoine Lederlin & Jonathan Biss

Janacek, Mozart & Brahms
di 8 mrt ’22 20:15 uur

Liza Ferschtman, viool
Malin Broman, altviool
Antoine Lederlin, cello
Jonathan Biss, piano

Janacek - Vioolsonate
Mozart - Pianokwartet in Es KV493
Brahms - Pianokwartet op. 26 

di 8 mrt ’22
20:15 uur
  • di 8 mrt ’22
    20:15 uur
    Kleine Zaal
    Geweest

Liza Ferschtmans passie voor muziek lijkt grenzeloos. Of ze nu als soliste voor een groot orkest staat, helemaal alleen in een kerkje Bach speelt, of kamermuziek maakt met vrienden, ze zoekt altijd naar de ultieme interpretatie, vrijheid en uitdrukkingskracht. De Nederlandse topvioliste van Russische afkomst was van jongs af aan omringd door muziek. Ze is winnares van de prestigieuze Nederlandse Muziekprijs 2006, soleert over de hele wereld bij vermaarde orkesten en was jarenlang artistiek leider van haar Kamermuziekfestival Delft. The New York Times noemde haar ‘een openbaring’, en roemde haar spel om de: ‘laser-achtige intensiteit, puurheid en verfijnde schoonheid’. Speciaal voor de serie Meesters van de Kamermuziek brengt zij drie van haar meest dierbare muzikale vrienden mee naar Eindhoven. Zij spelen de mooiste pianokwartetten van Mozart en Brahms en de intense Vioolsonate van Janáček. 

‘Ik schreef deze Vioolsonate in 1914, aan het begin van de oorlog, toen we de Russen in Moravië verwachtten’, schreef Leos Janácek in 1922. Dat die Russen kwamen, was voor Janácek niet bedreigend. Zoals veel van zijn landgenoten zag hij ze als bevrijders. ‘Ik hoor staal op staal botsen’, zei hij reflecterend op dit werk. Janáceks Vioolsonate is donker, expressief en zangerig als de Tsjechische taal waardoor hij zich zo graag liet inspireren. Liza Ferschtman en pianist Jonathan Biss geven elke noot van deze intense muziek zijn eigen lading.

Mozart was dermate gefascineerd door de nieuwe mogelijkheden van het genre pianokwartet dat hij al was begonnen aan een tweede pianokwartet. En dit is het kwartet KV 493 dat vandaag wordt gespeeld. Het openingsdeel begint nogal bars maar al gauw komen we in lieflijker sferen terecht. Het elegante thema met versiering dat na die inleiding tevoorschijn komt kon blijkbaar Mozarts goedkeuring wegdragen. Hij laat het namelijk welgeteld zevenendertig keer terugkomen, beurtelings bij alle instrumenten, in verschillende toonsoorten en harmonische omgevingen. Het deel is opgewekt, rijk en weelderig. Tederheid, lichtheid en milde melancholie bevolken het langzame deel. De finale is parelend en lyrisch. Hierin lijkt Mozart soms toch weer te bezwijken voor de verleiding om er een verkapt pianoconcert van te maken.

Johannes Brahms ademt de vrijheid en de sfeer van de romantiek, maar voelt zich het meest thuis bij klassieke vormen. Dit pianokwartet vormt het hoogtepunt in zijn oeuvre. Bruisend van warmbloedige melodieën en volksmuziek-achtige ritmiek. Drie strijkers en een piano in intiem gesprek, en euforisch zingend. Het Pianokwartetvan Brahms lijkt met zijn hemelse lengte de geniale late kamermuziek van Schubert naar de kroon te willen steken.

Om de wachttijd bij de bar tot een minimum te beperken geldt bij dit concert een 'portemonneeloze pauze'. U betaalt uw pauzedrankje vooraf bij het bestellen van uw entreebewijs. Zo geniet u langer van uw gezelschap en uw drankje!